themati
themati.blog.interia.pl
<< Grudzień 2014
PonWtŚrCzwPiąSobNie
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031
Księga gości
 
O mnie
themati
ostrowiec sw
Słówko o mnie
Hello. Mam 11 lat lubię zwierzaki a najbardziej dinozaury, a moje hobby to gry komputerowe.
Zobacz mój profil
Notki
2007-01-21
     















Płetwal błękitny nie posiada zębów, ma natomiast tzw. fiszbiny. Są to płytki kostne, zakończone szczelinami, w których zatrzymują się najdrobniejsze cząstki pożywienia. Płetwal błękitny ma ich ok. 320 o długości 1 m i szerokości 0,5 m każdy. Wynurzając się, pochłania wraz z planktonem ok. 5 ton wody - tyle, ile waży ładunek ciężarówki.
2007-01-11
   























Płaszczki należą do ryb chrzęstnoszkieletowych, podobnie jak rekiny, z którymi są blisko spokrewnione. Główną cechą różniącą je od rekinów jest rozmieszczenie otworów skrzelowych: u rekinów znajdują się one zawsze z boku tułowia, natomiast u płaszczek, po jego wierzchniej stronie. Dzięki temu mogą oddychać bedąc zagrzebane w piachu.

Wśród płaszczek należy wspomnieć o ogończowatych. Ich narzędziem obronnym jest ogon, po grzbietowej stronie wyposażony w spłaszczony kolec jadowy. Podczas ataku ogończa może uderzać ogonem zadając głębokie rany, przed którymi nie chroni nawet skafander nurkowy. Poza tym kolec zaopatrzony w haczyki, który normalnie leży plasko, przy uderzaniu staje sztorcem. Otacza go tkanka gruczołowa zawierająca toksyny, które pozostają w ranie, podobnie jak kawałki kolca. W celu usunięcia trującej substancji, należy przemyć ranę morską wodą.
2007-01-10
       

















Wieloryby są mądre jak delfiny

Okazało się, że nie tylko delfiny są mądre. Bo naukowcy u wielorybów znaleźli części mózgu, które sprawiają, że te morskie ssaki są tak inteligentne, jak ich mniejsi bracia.


Naukowcy z amerykańskiej katedry neurologii w nowojorskiej akademii medycznej chcieli dokładnie zbadać mózg wieloryba. No i odkryli coś ciekawego. Okazuje się, że są w nim takie komórki, które występują tylko u naczelnych i delfinów. I to właśnie one są odpowiedzialne za inteligencję największych ssaków na Ziemi.

Dzięki tym neuronom ssaki są w stanie zapamiętać otoczenie i uczyć się nowych rzeczy. Okazuje się więc, że te dostojne zwierzaki, mogą się tak dobrze dogadać z ludźmi jak delfiny.

I to kolejny argument, dlaczego nie powinno się przywracać, czego chce Japonia, prawa do polowania na wieloryby. Bo w ten sposób będziemy odpowiedzialni za mordowanie istot inteligentnych.
2007-01-09
  
















ŻÓŁW KEMPIA

(Lepidochelys kempii)

Cała ich populacja składa jaja na wybrzeżu meksykańskiego stanu Tamaulipas, gdzie naliczono 40 tyś. okazów. O tym gatunku jeszcze bardzo mało wiemy.
2007-01-09
  





























Kaszalot
Kaszalot jest obecnie najczęściej występującym dużym waleniem. Badania przeprowadzone w połowie lat siedemdziesiątych pozwoliły oszacować populację kaszalota w północnym Atlantyku na 22 000 osobników. W stanowiącej prawie jedną trzecią ciała głowie kaszalota znajdują się oleista substancja, twardniejąca na powietrzu jak wosk. Służy ona zwierzęciu jako akustycza "soczewka" - gromadzi i ukierunkowuje do echolokacji fale dźwiękowe.

Morświn
Morświn zwany też morską świnią lub delfinem bałtyckim, jest jedynem waleniem wpisanym na naszą rodzimą listę gatunków ssaków. Jak na walenie, morświny są raczej niewielkich rozmiarów, osiągając 170-180 cm długości i 60-70 kag wagi ciała. Są płochliwie i prowadzą skryty tryb życia- na przykład nigdy nie wyskakują z wody, tak jak to czynią inne delfiny, stąd bardzo trudno je obserwować. Morświn to jedyny gatunek waleni, który sporadycznie pojawia się na Bałtyku. W 1970 roku na wybrzeżu Pomorza Zachodniego znaleziono dwa okazy wyrzucone przez fale. Znajduje się pod ochroną gatunkową.


Finwal
Populację finwala w Atlantyku ocenia się na 1000 osobników w części północno-wschodniej i 3000 osobników w północno-zachodniej. Zmniejszenie się liczebności tego gatunku waleni potwierdzają obserwacje zbłąkanych osobników. Finwal był głównym obiektem połowów od początku wielorybnictwa, a dzięki specjalnie przystosowanym statkom coraz częściej padał ofiarą wielorybników. Obecnie połowy tego gatunku utraciły na znaczeniu, ale musi upłynąć wiele lat, by jego stan liczebny zaczął wzrastać.



Płetwal błękitny
Płetwal błękitny praktycznie zniknął z wód europejskich. Jest to największy przedstawiciel waleni i zarazem największe zwierzę, jakie kiedykolwiek żyło na Ziemi. Być może zachowało się jeszcze w północnym Atlantyku około 12 osobników tego olbrzyma, osiągającego 30 m długości i 120 t masy ciała. Liczniejsza populacja płetwala zasiedla wody wokól Antarktydyi i Arktyki. Od roku 1986 połowy wielorybów w celach handlowych stały się coraz rzadsze. Coraz częściej zauważa sie wzmożone rozmnażanie płetwali błękitnych. Ochrona tego ssaka musi jednak trawać jeszcze przynamniej wiek, aby móc stwierdzić, że gatunek został uratowany.


Wieloryb biskajski
Obecnie gatunek ten został prawie wytępiony, ale dopiero teraz stan liczebny ocalałych resztek populacji zaczyna się stopniowo odbudowywać. Jako pierwsi systematycznie zaczęli polować na wieloryba biskajskiego Norwegowie i Baskowie.

Słowo "harpun" pochodzi przypuszczalnie z języka baskijskiego. Wolno pływający wieloryb stosunkowo łatwo stawał się ofiarą wielorybników posługujących się ręcznymi harpunami.
Na nim również doskonalono techniki połowów. Już pod koniec XVIII wieku został wytępiony do tego stopnia, że od tego czasu jest stale zagrożony wymarciem.
2007-01-09
Wieloryby gładkoskóre, wale (Balaenidae), rodzina ssaków morskich zaliczana do podrzędu fiszbinowców, występująca w południowych rejonach Oceanu Atlantyckiego i Spokojnego.     



















Wieloryby gładkoskóre, wale (Balaenidae), rodzina ssaków morskich zaliczana do podrzędu fiszbinowców, występująca w południowych rejonach Oceanu Atlantyckiego i Spokojnego.

Wieloryby gładkoskóre osiągają długość 6-20 m. Głowa duża, stanowiąca ok. 1/4 długości ciała, podgardle i brzuch gładkie, brak płetwy grzbietowej, płaty fiszbinu długie, u wieloryba grenlandzkiego do 5 m. Wieloryby gładkoskóre mają dwa otwory nozdrzy, podczas wydechu ponad powierzchnię wody wyrzucają podwójny słup gazów i pary wodnej, zwany fontanną. Inną charakterystyczną cechą jest wystawianie płetwy ogonowej nad powierzchnię wody przed zanurzeniem się w głębinę. Pływają wolno, stanowiły główny obiekt polowań wielorybników, co doprowadziło do ich całkowitego niemal wytępienia.
Są chronione prawem Konwencji Waszyngtońskiej (CITES).




Wieloryb grenlandzki, wal grenlandzki (Balaena mysticetus), ssak morski zaliczany do rodziny wielorybów gładkoskórych, występujący bardzo nielicznie w subarktycznej strefie Oceanu Atlantyckiego i Spokojnego.

Osiąga długość do 20 m, przeciętnie 15-16 m. Samce nieco mniejsze od samic. Ubarwienie czarne lub ciemnoszare, spód białoszary. Głowa ogromna, stanowiąca ok. 1/3 długości ciała, płetwy grzbietowej brak, płetwy piersiowe do 2 m długości. Płaty fiszbinu niezwykle długie, osiągają 4-5 m długości, są czarno ubarwione, liczba ich dochodzi do 800. Wieloryb grenlandzki jest aktywny w dzień, żyje w niewielkich stadach lub pojedynczo, nigdy nie opuszcza wód strefy arktycznej. Żywi się głównie eufazją.

Jest jednym z najwolniej pływających gatunków ssaków morskich, nie przekracza prędkości 5-8 km/godz. Ciąża trwa 9-10 miesięcy, samica rodzi 1 młode o długości ok. 4-5 m, które dojrzewa w wieku ok. 10 lat. Według najnowszych badań przeprowadzonych w 2000 roku przez naukowców z Monterey Bay Aquarium w Kalifornii wieloryby grenlandzkie są najdłużej żyjącycmi ssakami. Dotychczas uważano, że żyją one 80-100 lat. Aby potwierdzić tą hipotezę naukowcy przeprowadzili pomiary kwasów aminowych pobranych z oczu zmarłych wielorybów oraz zbadali skład tranu osobników złowionych przez Eskimosów Inupiat. Okazało się, że badane wieloryby miały od 135 do 211 lat. W ich tranie wykryto drobne kawałki łupków i kości z których dawni Eskimosi wyrabiali harpuny (na stalowe przeszli w latach 80. XIX w.), okazało się więc że na zabite w 2000 roku okazy wielorybów polowano już przed 120 laty.

2007-01-09
Ośmiornice (Octopoda), typ mięczaki gromada głowonogi dwuskrzelne (Dibranchiata), zamieszkują głównie wody przybrzeżne mórz strefy ciepłej i gorącej. Można je spotkać zarówno w Morzu Śródziemnym jak i Morzu Czerwonym. Ośmiornice są zwierzętami cechującymi się stosunkowo wysoką inteligencją. Muszla ośmiornicy jest mocno zredukowana, całkowicie ukryta w płaszczu. Ośmiornice mają głowę zaopatrzoną w dwie szczęki przypominające dziób, język pokryty zębami oraz gruczoły ślinowe mogące wydzielać jad, którego działanie w przypadku ukąszenia jest niebezpieczne nawet dla ludzi, szczególnie ośmiornice bardzo małe o jaskrawym ubarwieniu . Na głowie ośmiornicy znajduje się osiem ramion zaopatrzonych w przyssawki. Ośmiornice posiadają worek czernidłowy zawierający ciemną wydzielinę, wystrzykiwaną w razie zagrożenia. Poruszają się na zasadzie odrzutu wody wyrzucanej z silnie umięśnionego lejka. Pożywienie ośmiornic stanowią głównie skorupiaki i ryby. Często poławiana w celach konsumpcyjnych, szczególnie ośmiornica pospolita.  




















Ośmiornice (Octopoda), typ mięczaki gromada głowonogi dwuskrzelne (Dibranchiata), zamieszkują głównie wody przybrzeżne mórz strefy ciepłej i gorącej. Można je spotkać zarówno w Morzu Śródziemnym jak i Morzu Czerwonym. Ośmiornice są zwierzętami cechującymi się stosunkowo wysoką inteligencją. Muszla ośmiornicy jest mocno zredukowana, całkowicie ukryta w płaszczu. Ośmiornice mają głowę zaopatrzoną w dwie szczęki przypominające dziób, język pokryty zębami oraz gruczoły ślinowe mogące wydzielać jad, którego działanie w przypadku ukąszenia jest niebezpieczne nawet dla ludzi, szczególnie ośmiornice bardzo małe o jaskrawym ubarwieniu . Na głowie ośmiornicy znajduje się osiem ramion zaopatrzonych w przyssawki. Ośmiornice posiadają worek czernidłowy zawierający ciemną wydzielinę, wystrzykiwaną w razie zagrożenia. Poruszają się na zasadzie odrzutu wody wyrzucanej z silnie umięśnionego lejka. Pożywienie ośmiornic stanowią głównie skorupiaki i ryby. Często poławiana w celach konsumpcyjnych, szczególnie ośmiornica pospolita.

2007-01-08
"Czy będą rekiny?" Takie pytanie pada najczęściej podczas odpraw przed nurkowaniem w Morzu Czerwonym. To niesamowite, jaką fascynację budzą te zwierzęta wśród nurków, zresztą nie tylko wśród nich. Jednak skojarzenia, jakie budzi słowo "rekin" w masowej świadomości nie są najlepsze - rozcinająca powierzchnię morza płetwa grzbietowa, szeroko rozwarta paszcza, pełna ostrych jak brzytwa zębów, woda barwiąca się na czerwono krwią niewinnej ofiary - niezapomniany film Stevena Spielberga i sporadyczne, sensacyjne doniesienia medialne o atakach rekinów na ludzi mają nad naszą wyobraźnią większą władzę niż zdrowy rozsądek. Bo sprawa z rekinami wygląda tak, że to one powinny się nas bać bardziej, niż my się ich boimy. Przede wszystkim świadczy o tym statystyka - rekiny na całym świecie zabijają rocznie mniej niż dwudziestu ludzi, podczas gdy my mordujemy je masowo - to hekatomba przekraczająca sto milionów sztuk rocznie... Poza tym, spośród ponad czterystu gatunków rekinów zamieszkujących wody naszej planety, tylko kilka jest potencjalnie groźnych dla człowieka - potencjalnie, to znaczy, że nie jesteśmy dla nich w ogóle źródłem pożywienia, nie reagują one agresywnie na każdego człowieka, którego zobaczą nieporadnie pluskającego się w wodzie. Żeby zostać zranionym czy "zjedzonym" przez rekina, trzeba go albo sprowokować, albo mieć prawdziwego pecha, trafiając na bardzo głodnego osobnika, należącego do jednego z nielicznych "niebezpiecznych" gatunków.























"Czy będą rekiny?" Takie pytanie pada najczęściej podczas odpraw przed nurkowaniem w Morzu Czerwonym. To niesamowite, jaką fascynację budzą te zwierzęta wśród nurków, zresztą nie tylko wśród nich. Jednak skojarzenia, jakie budzi słowo "rekin" w masowej świadomości nie są najlepsze - rozcinająca powierzchnię morza płetwa grzbietowa, szeroko rozwarta paszcza, pełna ostrych jak brzytwa zębów, woda barwiąca się na czerwono krwią niewinnej ofiary - niezapomniany film Stevena Spielberga i sporadyczne, sensacyjne doniesienia medialne o atakach rekinów na ludzi mają nad naszą wyobraźnią większą władzę niż zdrowy rozsądek. Bo sprawa z rekinami wygląda tak, że to one powinny się nas bać bardziej, niż my się ich boimy. Przede wszystkim świadczy o tym statystyka - rekiny na całym świecie zabijają rocznie mniej niż dwudziestu ludzi, podczas gdy my mordujemy je masowo - to hekatomba przekraczająca sto milionów sztuk rocznie... Poza tym, spośród ponad czterystu gatunków rekinów zamieszkujących wody naszej planety, tylko kilka jest potencjalnie groźnych dla człowieka - potencjalnie, to znaczy, że nie jesteśmy dla nich w ogóle źródłem pożywienia, nie reagują one agresywnie na każdego człowieka, którego zobaczą nieporadnie pluskającego się w wodzie. Żeby zostać zranionym czy "zjedzonym" przez rekina, trzeba go albo sprowokować, albo mieć prawdziwego pecha, trafiając na bardzo głodnego osobnika, należącego do jednego z nielicznych "niebezpiecznych" gatunków.
2007-01-08
Gdziekowiek zamieszkujecie, bądźcie pewni, że w pobliskim morzu mogą żyć jakieś rekiny














Gdziekowiek zamieszkujecie, bądźcie pewni, że w pobliskim morzu mogą żyć jakieś rekiny
Wyszukiwanie
Wyszukaj w tym blogu:
Fraza:
Od kalendarz do kalendarz
 
Statystyki
Liczba osób które odwiedziły mojego bloga:
 
344
Liczba osób które skomentowały mojego bloga:
 
10
Liczba osób które wpisały sie do Ksiegi Gosci:
 
0
Archiwum
Rok 2014
Grudzień
Listopad
Październik
Wrzesień
Sierpień
Lipiec
Czerwiec
Maj
Kwiecień
Marzec
Luty
Styczen
Rok 2013
Grudzień
Listopad
Październik
Wrzesień
Sierpień
Lipiec
Czerwiec
Maj
Kwiecień
Marzec
Luty
Styczen
Rok 2012
Grudzień
Listopad
Październik
Wrzesień
Sierpień
Lipiec
Czerwiec
Maj
Kwiecień
Marzec
Luty
Styczen
Rok 2011
Grudzień
Listopad
Październik
Wrzesień
Sierpień
Lipiec
Czerwiec
Maj
Kwiecień
Marzec
Luty
Styczen
Rok 2010
Grudzień
Listopad
Październik
Wrzesień
Sierpień
Lipiec
Czerwiec
Maj
Kwiecień
Marzec
Luty
Styczen
Rok 2009
Grudzień
Listopad
Październik
Wrzesień
Sierpień
Lipiec
Czerwiec
Maj
Kwiecień
Marzec
Luty
Styczen
Rok 2008
Grudzień
Listopad
Październik
Wrzesień
Sierpień
Lipiec
Czerwiec
Maj
Kwiecień
Marzec
Luty
Styczen
Rok 2007
Grudzień
Listopad
Październik
Wrzesień
Sierpień
Lipiec
Czerwiec
Maj
Kwiecień
Marzec
Luty
Styczen
Zobacz serwisy INTERIA.PL